SS-Brigadenführer Theodor Wisch | Die Freiwilligen

SS-Brigadenführer Theodor Wisch


Hoog Theodor „Teddy” Wisch urodził się 13 grudnia 1907 roku w Wesselburener Koog/Schleswig-Holstein.


Po rezygnacji ze studiów na wydziale architektury został w marcu 1933 roku jednym z pierwszych członków Leibstandarte.


Jeszcze w tym samym roku dostał awans na stopień SS-Untersturmführera, a trzy miesiące później kolejny awans do stopnia SS- SS-Hauptsturmführera.


Od 1938 był dowódcą 1-go batalionu Pułku Piechoty SS "Leibstandarte SS Adolf Hitler" z którym walczył w Polsce.


To właśnie w czasie Kampanii Wrześniowej za sprawne dowodzenie otrzymał Krzyż Żelazny I i II klasy.


Dalszy jego szlak bojowy wiódł przez Francję i Grecję, aż po Rosję gdzie walczył już jako
SS-Sturmbannführer na którego awansowano go 30 stycznia 1940 roku.


W dniu 15 września 1941 roku otrzymał Krzyż Rycerski.


W czerwcu 1942 roku mianowano go dowódcą 2.Pułku Grenadierów Pancernych .


30-tego stycznia 1943 roku awansuje na SS-Standartenführera.


Podczas walk o Charków, 25-tego lutego 1943 roku otrzymał kolejne odznaczenie, którym był Złoty Krzyż Niemiecki.


1 czerwca 1943 roku otrzymuje kolejny awans na stopień  SS-Oberführera


7 kwietnia 1943 roku jako 36-cio latek zastąpił jako pierwszy Seepa Dietricha na stanowisku dowódcy 1. Dywizji Grenadierów Pancernych SS „Leibstandarte SS Adolf Hitler” którą to dowodził do 20 sierpnia 1944 roku.
W tym czasie zaliczył udział w większości ważnych dla losów III Rzeszy kampanii.Zaczynając od bitwy pod Kurskiem (Operacja Zitadele), po okupację Włoch gdzie był odpowiedzialny za masakrę 50 żydów w Lago Maggiore.


Zimą na przełomie 1943 i 1944 roku wraz z dywizją toczył ciężkie i wyczerpujące walki w rejonie Żytomierza, pod Berdyczewem i Korosteniem.


12-tego lutego 1944 roku otrzymuje awans na SS-Brigadenführer und Generalmajor der Waffen-SS


W czerwcu 1944 roku bierze udział w walkach w Normandii, które to zakończyły jego szlak bojowy gdy to pod Falaise został ranny w obie nogi i musiał przekazać dowództwo dywizji Wilhelmowi Mohnke.


W dniu 30 sierpniu 1944 został Kawalerem Żelaznego Krzyża Rycerskiego z Liśćmi Dębu i Mieczami.


Oceniano go jako mało charyzmatycznego dowódcę, który jednak te braki potrafił nadrabiać drobiazgowością i profesjonalizmem, który zapewniał mu zarówno szacunek, jak i sympatię żołnierzy służących pod jego rozkazami. Stąd jego przydomek „Teddi”.


Koniec wojny spędził w szpitalu, gdzie trafił do brytyjskiej niewoli. Zwolniony został z niej w 1948 roku.


W 1990 opublikował autobiografię "Zwölf Jahre 1. Kompanie Leibstandarte SS Adolf Hitler. Ein Buch der Kameradschaft"


Zmarł pod Hamburgiem w Norderstedt/Schleswig-Holstein 11 stycznia 1995.



SRH Die Freiwilligen jest grupą apolityczną. Symbole znajdujące się na stronie nie odzwierciedlają poglądów członków Stowarzyszenia, ani nie mają służyć propagowaniu jakichkolwiek ideologii totalitarnych.

Wszystkie materiały umieszczone na stronie są własnością SRH Die Freiwilligen i nie mogą być wykorzystywane bez zgody Stowarzyszenia.

uwaga