SS-Oberführer Otto Baum | Die Freiwilligen

SS-Oberführer Otto Baum



Otto Baum urodził się 15 listopada 1911 roku w Stetten bei Hechingen / Hohenzollern jako syn kupca i późniejszego burmistrza Emila Bauma. 


Najpierw uczęszczał do szkoły podstawowej przez cztery lata, potem do gimnazjum w swoim rodzinnym mieście, gdzie uzyskał maturę w 1930 roku z matematyki i łaciny. Po ukończeniu średniej szkoły rolniczej w 1932 roku odbył staż w Wirtembergii, Bawarii i Hohenheim / Stuttgart, a następnie studiował trzy semestry na Akademii Rolniczej w Hohenheim / Stuttgart. 


W dniu 1 listopada 1933 roku wstąpił do Allgemeine-SS i było tak aż do marca 1934 gdy to został przydzielony do 3 Kompanii, I Batalionu z 13 SS-Standarte w Stuttgarcie. 


W dniu 3 czerwca 1934 roku dołączył do Politische Bereitschaft w Ellwangen. Politische Bereitschaft były to jednostki złożone ze 100 SS-mannów ściśle oparte na paramilitarnych szwadronach odpowiadających policji państwowej. Jednostki te były szkolone jako pułki piechoty i formowane na ich wzór. Miały drużyny, plutony, kompanie i bataliony. Ich członkowie musieli zobowiązać się do dwunastu lat służby w czasie której otrzymali wynagrodzenie z budżetu policji. Oficjalnie była to policja polityczna, która często miała status i pełniła zadania policji pomocniczej. W późniejszym czasie zostały przeformowane w kilka jednostek SS-Standarte. 


Baum został wtedy włączony do składu SS-Standarte "Germania" i skierowany na odpowiednie szkolenie rekruckie, które przechodził każdy kandydat na członka SS. Po jego ukończeniu 14 września 1934 roku, Baum został mianowany na swój pierwszy stopień w SS, na SS-manna i automatycznie stał się pełnoprawnym członkiem z numerem 237 056. 


Z pewnością w SS-Verfügungstruppe czekały go lepsze perspektywy zrobienia kariery wojskowej. Zaraz po przyjęciu został skierowany na szkolenie piechoty, które ukończył 24 kwietnia 1935 roku. 


Następnie został skierowany do SS-Junkerschule w Brunszwiku, gdzie trafił pod skrzydła ówczesnego dowódcy Paula Haussera. Tam też Baum uzyskał możliwość rozwoju swoich predyspozycji sportowych. Często odwiedzał basen w Brunszwiku i w końcu stał się specjalistą w pływaniu na dystansie 100 metrów stylem klasycznym. 


W dniu 1 czerwca 1935 roku jest promowany do stopnia SS-Rottenführera, a 9 listopada 1935 roku SS-Standartenjunkra. Po zakończeniu szkolenia, 10 lutego 1936 roku został przydzielony jako dowódca plutonu szkoleniowego w Dachau. 


Następnie jest przenoszony do kolejnych szkół. Szkoły Taktyki Friedemanna Goetze i szkoły Haussera. 25 lutego 1936 roku awansuje na SS-Standartenoberjunkra, a już 20 kwietnia 1936 roku na SS-Untersturmführera. Po ukończeniu szkół, jako piąty z najlepszych dostaje skierowanie do objęcia stanowiska dowódcy plutonu w II Batalionie SS-Standarte "Germania" w Arolsen, gdzie otrzymuje Szpadę honorową SS (tzw. SS-Ehrendegen lub SS-Degen). 



Od 5 maja 1937 roku do dnia 17 czerwca 1937 roku Baum ponownie uczestniczy w szkoleniach. Tym razem spędza sześć tygodni na kursie w Szkole Sportowej Armii w Wünsdorf, gdzie w dniu 12 września 1937 roku zostaje promowany na stopień SS-Obersturmführera.

W tym samym roku poznał swoją przyszłą żonę, gdy pełnił funkcję adiutanta na kursie szkoleniowym dla kierowców. W dniu 13 listopada 1937 roku bierze ślub w Arolsen. Małżeństwo owocuje pięciorgiem dzieci.

W marcu 1938 roku Baum bierze udział z SS-Standarte "Germania" w aneksji Austrii marca 1938 roku. Następnie zostaje przeniesiony do nowego SS-Standarte 3, który wkrótce 1 maja 1938 roku otrzymał tytuł honorowy „Der Führer” i został przemianowany na SS-Standarte "Der Führer ". Baum objął tam dowództwo plutonu w 12 Kompanii, III Batalionu pod dowództwem SS-Obersturmbannführera Hilmara Wackerle w Klagenfurcie/Karyntii.

We wrześniu 1938 roku jednostka została podniesiona do rangi pułku. Od tej pory była określana jako Pułk SS „Der Führer”.

Wraz z innymi dowódcami SS, Baum początkowo uczestniczy w szkoleniach austriackich kandydatów. W ramach porozumienia pomiędzy Wehrmachtem, a dowództwem SS-Verfügungstruppe, Baum otrzymuje w okresie od 24 września 1938 roku do dnia 22 grudnia 1938 roku rozkaz objęcia dowództwa nad plutonem w 2 Kompanii Batalionu Zapasowego 56 Pułku Piechoty Wehrmachtu stacjonującego w Ulm nad Dunajem. Pułk ten był podporządkowany do V Korpusu Armijnego w Stuttgarcie. Później objął dowództwo nad 4 Kompanią tego pułku. Ocena przełożonych Wehrmachtu była na tyle pozytywna, że zwrócili się oni z zapytaniem do Heinricha Himmlera o możliwość przejścia Bauma pod rozkazy Wehrmachtu.

Ostatecznie jednak Baum wrócił z powrotem do Pułku "Der Führer", którego dowódcą był SS-Standartenführer Georg Keppler. W dniu 15 listopada 1938 roku zadecydował on o przeniesieniu Bauma do 10 Kompanii pułku.

Z mocą obowiązującą od 1 czerwca 1939 roku Baum został mianowany dowódcą 7 Kompanii Pułku Piechoty Zmotoryzowanej SS "Leibstandarte Adolf Hitler" wchodzącej w skład batalionu pod dowództwem SS-Sturmbannführera Carla von Oberkampa.

Baum był tam zaangażowany w szkolenia żołnierzy z pododdziałów zmotoryzowanych.

Po dwóch miesiącach ostrych ćwiczeń rozpoczął się na niego jak i podległych mu ludzi, pierwszy poważny sprawdzian.

We wrześniu 1939 roku wziął udział ze swoją jednostką w Kampanii Wrześniowej przeciwko Polsce. Pułk „Leibstandarte” był tam zaangażowany w walki pod Łodzią i o opanowanie przestrzeni do Wisły. W ciągu ostatnich dni kampanii, od 21 września do 25 września 1939 roku kampanii jego kompania była wykorzystywana do walki o zdobycie Twierdzy Modlin, za które Baum otrzymał z rąk Seppa Dietricha w dniu 25 września 1939 roku Krzyż Żelazny II klasy.

Do 28 września 1939 roku pułk pozostaje w okolicach Warszawy, a następnie wkracza do miasta, aby stanowić siły okupacyjne jego wschodniej dzielnicy, Pragi.

Baum w dniu 11 listopada 1939 roku zostaje promowany do stopnia SS-Hauptsturmführera.

Przed rozpoczęciem działań armii niemieckiej w kampanii przeciwko Francji, zostaje wraz z oddziałem przeniesiony na zachód. W czasie walk bierze udział w zdobywaniu Rotterdamu i Hagi, a także w blokadzie Brytyjskiego Korpusu Ekspedycyjnego pod Dunkierką. W trakcie przekraczania Marny i zdobywania miejscowości La Ferte otrzymuje w dniu 15 czerwca 1940 roku Krzyż Żelazny I klasy. 3 października 1940 roku otrzymuje Odznakę Szturmową Piechoty. SS-Sturmbannführer Wilhelm Mohnke , dowódca II Batalionu, po walce napisał bardzo pozytywną opinię na temat oceny Bauma. Opisuje go jako dzielnego i fantastycznego dowódcę kompanii. Podkreśla też dokonania całej kompanii, mimo tego, że Baum miał zaledwie dwa miesiące doświadczenia w walkach na froncie. Mohnke poleca go do awansów na wyższe stopnie. Staje się to faktem w dniu 3 marca 1941 roku gdy to Baum zostaje awansowany do stopnia SS-Sturmbannführera w następstwie czego przejmuje dowodzenie w III Batalionie 3 Pułku Piechoty SS „Totenkopf”, którym dowodził aż do 9 listopada 1942 roku.

W kwietniu 1941 roku, ze względu na przygotowania do inwazji na ZSRR, Baum wraz z jednostką zostaje przeniesiony do Prus Wschodnich. Kampania na wschodzie pod kryptonimem Operacja „Barbarossa” zaczyna się 22 czerwca 1941 roku i dla niego jak i jego batalionu oznacza w pierwszym tygodniu pasmo ciężkich walk na Litwie, w drodze do Demjańska. Baum sprawdza się zwłaszcza podczas przełamywania Linii Stalina w okolicy miejscowości Siebież, w miejscowości Opoczka i okolicach Ługi oraz w walkach przeciwko sowieckiej 34 Armii. Za liczne walki w rejonie jeziora Ilmeń i wzgórz Waldai Baum otrzymał w dniu 26 grudnia 1941 roku, jako pierwszy żołnierz Dywizji SS „Totenkopf”, Niemiecki Krzyż w złocie.

Nagroda ta połączona była z udzieleniem urlopu, który Baum spędził z rodziną.

Gdy wrócił do swojego batalionu zaczął się dla niego jeden z najgorszych okresów w całym jego życiu spędzonym na froncie. Walka w kotle pod Demjańskiem. Oddział Bauma bronił tam kluczowej pozycji pod miejscowością Salutschje.

W dniu 7 lutego 1942 roku jego batalion o godzinie 00.20 został pokryty ogniem ciężkiej artylerii i moździerzy. Następnie wróg zaatakował z impetem przy użyciu czołgów między dwoma miejscowościami Schumilkino i właśnie Salutschje. W tym ataku brał udział 20 Pułk Strzelców z 7 Dywizji Gwardii i 42 Brygada Pancerna. Ze względu na duże straty i zacięte walki części północnej i południowej wsi Schumilkinos i Salutschje zostały utracone. Baum jednakże zebrał swoich rozrzuconych żołnierzy i nie zwracając uwagi na ostrzał przeciwnika przeprowadził śmiały kontratak. Wobec tego o godzinie 06.30 tego samego dnia stare pozycje zostały odzyskane i udało się je utrzymać podczas kolejnych ataków wroga. Nieprzyjaciel w walce stracił około 300 żołnierzy, którzy polegli na polu bitwy. Walki te trwały, aż do 23 lutego 1942 roku. Utrzymanie batalionu na pozycjach w północnej i wschodniej części kotła wokół Demjańska miało ogromne znaczenie. Miało zapobiec przełamaniu przez przeciwnika własnych linii. Ponadto zapobiegało przenikaniu wroga przez główną drogę Kobylkino-Schubina, która były ważna dla niego, gdyż pełniła rolę linii zaopatrzeniowych wroga i dawałaby mu okazję do bardziej korzystnego rozmieszczenia własnych sił.

Dowódca dywizji, Theodor Eicke wyciągnął z tego wniosek, że cała zasługa za taką sytuację zależy od postawy batalionu dowodzonego przez Bauma i zaproponował go do odznaczenia Krzyżem Rycerskim, który ostatecznie został mu nadany w dniu 8 maja 1942 roku. Dekoracji dokonał sam Eicke, kilka kilometrów za linią frontu. Po kilku łykach koniaku Baum wrócił do z powrotem do swego batalionu i do dalszej walki. Eicke oceniał Bauma jako przystojnego i odważnego żołnierza, a także jednego z jego najlepszych oficerów. Słowa te były o tyle cenne gdyż padły z ust człowieka, którzy bardzo rzadko wyrażał swoje uznanie dla kogokolwiek, a właśnie Eicke był uznawany za najbardziej oschłego wśród wszystkich generałów SS. Baum w dniu 9 listopada 1942 roku, ponownie dzięki ocenie Eickego, awansował do stopnia SS-Obersturmbannführera.


SRH Die Freiwilligen jest grupą apolityczną. Symbole znajdujące się na stronie nie odzwierciedlają poglądów członków Stowarzyszenia, ani nie mają służyć propagowaniu jakichkolwiek ideologii totalitarnych.

Wszystkie materiały umieszczone na stronie są własnością SRH Die Freiwilligen i nie mogą być wykorzystywane bez zgody Stowarzyszenia.

uwaga