SS-Oberscharführer Erik Wallin | Die Freiwilligen

SS-Oberscharführer Erik Wallin



Urodził się w 1921 roku w Sztokholmie. Był zaangażowany w działalność młodzieżowej organizacji Nordisk Ungdom podporządkowanej Szwedzkiej Partii Narodowo-Socjalistycznej (SSS). Po zgłoszeniu się na ochotnika walczył po stronie fińskiej przeciwko Sowietom w Wojnie Zimowej w latach 1939-40. Gdy wrócił do kraju, przez rok służył w armii szwedzkiej, a następnie wyjechał do Niemiec i w 1943 roku zaciągnął się do Waffen SS.


Pierwotnie służył w 5. batalionie rozpoznawczym SS przy dywizji Wiking, później zaś 3. kompanii 11. batalionu rozpoznawczego SS, gdzie w stopniu SS-Oberscharführera był dowódcą plutonu moździerzy. Walczył w Chorwacji, nad Narwą, na Łotwie, Pomorzu. Brał też udział w Bitwie o Berlin.


Podczas ostatnich dni tej bitwy został ranny. Umieszczono go w tymczasowym lazarecie na Lützowplatz, a następnie już po kapitulacji w szpitalu wojskowym na Nikolausburger Platz. Po zdarciu z munduru emblematów SS i zniszczeniu książeczki wojskowej zbiegł ze szpitala a następnie ukrywał się w berlińskim mieszkaniu Gunnara Eklöfa, jednego ze szwedzkich ochotników Waffen SS. Po kontakcie ze szwedzką placówką dyplomatyczną w Berlinie Wallinowi udało się wyrwać ze stolicy III Rzeszy.


Podróżował ze swoim dowódcą kompanii Gösta Pehrssonem, którego przypadkiem spotkał w jednej z kryjówek. Latem 1945 roku obaj dotarli do Szwecji, gdzie Wallin został skazany na 3 miesiące więzienia za dezercję ze szwedzkiego wojska. Jego wspomnienia tuż po wyjściu z aresztu spisał inny były szwedzki członek Waffen SS Thorolf Hillblad (który notabene wystąpił z SS gdy dowiedział się o okrucieństwach jakich dopuściła się niemiecka administracja na wschodnich terenach okupowanych).


Książka Zmierzch Bogów stała się bestsellerem i została wydana również w naszym kraju. Wallin otrzymał min. takie odznaczenia jak: Krzyż Żelazny II Klasy, Odznakę za Rany i Srebrną Szpangę za Walkę Wręcz. Po wojnie sporo podróżował. Zwiedził min. Maroko i Afganistan, gdzie zaprzyjaźnił się z królem Zahir Szachem. Spotkał również na swojej drodze Ilję Erenburga, znanego stalinowskiego pisarza i poetę, z którym nie raz potem rozmawiał. Zmarł w 1997 roku w Berlinie, podczas zjazdu weteranów dywizji Nordland. Jego nagrobek znajduje się na cmentarzu Skogskyrkogården położonym w sztokholmskiej dzielnicy Gamla Enskede – 50 metrów od grobu Hansa-Gösty Pehrssona.




Opracowanie i tłumaczenie: Tomasz Borowski
Źródło: wybrane numery Siegrunen Magazine autorstwa Richarda Landwehra.

SRH Die Freiwilligen jest grupą apolityczną. Symbole znajdujące się na stronie nie odzwierciedlają poglądów członków Stowarzyszenia, ani nie mają służyć propagowaniu jakichkolwiek ideologii totalitarnych.

Wszystkie materiały umieszczone na stronie są własnością SRH Die Freiwilligen i nie mogą być wykorzystywane bez zgody Stowarzyszenia.

uwaga