SS-Obersturmführer Tage Petersen | Die Freiwilligen

SS-Obersturmführer Tage Petersen



Tage Petersen urodził się Kopenhadze ( Dania ) 15 lipca 1915 roku. W 1936 roku został powołany do Królewskiej Armii Duńskiej, gdzie służył w baterii dział przeciwlotniczych. Służbę zakończył w stopniu Podporucznika, jednak trzy lata później w 1939 roku został powołany ponownie, ze względu na niestabilną sytuację polityczną w Europie. Do ponownej służby został przyjęty w stopniu Porucznika.

Tage Peterersen wraz ze swoją jednostką został ulokowany w okolicach małego miasteczka Lögumkloster niedaleko niemiecko-duńskiej granicy . 9 kwietnia 1940 roku , kiedy niemiecki Wehrmacht w ramach operacji Weserübung (Ćwiczenia na Wezerze ) wkroczył na terytorium Danii Petersen kazał natychmiast otworzyć ogień w kierunku nadlatujących samolotów Luftwaffe, dwa z nich udało im się uszkodzić jednak wkrótce zostali otoczeni przez niemieckie czołgi i piechotę co zmusiło ich do złożenia broni.

Walki na terenie Danii zostały wstrzymane na polecenie duńskiego rządu i króla zaledwie po dwóch godzinach od inwazji. Dania nigdy oficjalnie nie wypowiedziała wojny Niemcom, a Królewskiej Armia Danii pozwolono w dalszym ciągu nosić broń i umundurowanie. Jak większość członków korpusu oficerskiego Petersen był zażenowany wydarzeniami z 9 kwietnia, nie mógł pogodzić się z faktem, że zakazano mu obrony własnej ojczyzny. Pełen żalu Petersen nie chciał dłużej nosić munduru, dlatego poprosił o zwolnienie ze służby 30 kwietnia 1940 roku i powrócił do Kopenhagi jako cywil.

Jesienią 1940 roku jego uwagę zwróciła „Danmarks National-Socialistike Arbejt Perti” ( Narodowo Socjalistyczna Duńska Patia Pracy ) w skrócie DNSAP prowadzona przez Dr. Fritsa Clausena. Stanowiła ona dla niego odpowiedź na głęboką niechęć którą darzył dotychczasowy demokratyczny rząd, który zdradził armię podczas kwietniowej inwazji. Do DNSAP dołączył w październiku 1940 roku, jednak szybko zdał sobie sprawę, że polityka nie jest tym czym chciałby się zająć i odszedł z partii kilka miesięcy później w styczniu 1941 roku.

22 czerwca 1941 roku nadeszła wieść o rozpoczęciu operacji „Barbarossa”. Rząd Danii wraz z Królem zerwali stosunki dyplomatyczne ze Związkiem Radzieckim i zobowiązali się do sformowania Duńskiego korpusu ochotniczego , aby walczył wraz z armią fińską i niemiecką przeciwko bolszewikom na nowo otwartym froncie wschodnim. Duńska formacja otrzymała nazwę Freikorps Danmark. Tage Petersen szybko zgłosił się jako ochotnik w punkcie rekrutacyjnym w Kopenhadze podpisując kontrakt z adnotacją „do momentu zakończenia wojny”.

Petersen służył jako Legion-Untersturmführer w sztabie kompanii Freikorps Danmark w Hamburg-Langenhorn. Po relokacji jednostki do Posen-Treskau , Petersen objął funkcję adiutanta dowódcy Leg.Obersturmbannführera Christiana Peter Kryssinga. Po niecałym pół roku służby w Freikorps Danmark Leg.Ustuf. Tage Petersen opuścił jednostkę by kontynuować naukę w wojskowej akademii SS-Junkerschule Tölz.

Po ukończeniu szkolenia w Junkerschule w 1942 roku Petersena uznano jako pełnoprawnego oficera, po czym otrzymał awans do stopnia SS-Obersturmführera . Przeniesiono go do 5 Dywizji Grenadierów Pancernych SS „Wiking” ,gdzie służył w 5 Regimencie Artylerii SS . Sławna, Ochotnicza Dywizja „Wiking” ( w rzeczywistości złożona głównie z Niemców przp. tłumacza. ) była w tym czasie uwikłana w walki w rejonach Kaukazu . SS-Ostuf. Tage Petersen dzielnie spełniał swoje obowiązki jako dowódca baterii , za swoją odwagę został odznaczony Krzyżem Żelaznym II oraz I klasy . Zimą 1943 roku Dywizja „Wiking” wycofała się z Kaukazu, podczas odwrotu Petersen został ciężko ranny, gdy sowiecka kula przeszła przez obydwa płuca. Patersen został ewakuowany do szpitala w Danii, gdzie otrzymał Czarną Odznakę za Rany.

Jako, że SS-Ostuf. Tage Petersen nie mógł powrócić do czynnej służby na froncie został skierowany w kwietniu 1944 roku do koszarów w Hövelte jako instruktor młodych rekrutów Germanische Sturmbann Danemark . Paramilitarne oddziały GSD złożone z Duńczyków wykonujących różne prace na terenie Niemiec, którzy po zakończeniu służby mogli wstąpić do SS. 4 czerwca 1944 roku SS-Ostuf. Tage Petersen został przeniesiony do miasta Ringsted aby przejąć dowodzenia nad jedną z kompani Szkolnego Batalionu SS „Schalburg”.

W sierpniu 1944 roku policja duńska została zastąpiona przez Niemców, pomocniczymi służbami policyjnymi „Hilfspolizei” w skrócie HIPO. Jednostka została sformowana z pozostałości Batalionu „Schalburg” , który pozostał w Kopenhadze. W październiku 1944 SS-Ostuf. Tage Petersen został mianowany dowódcą oddziału HIPO pilnującego rozbrojonych duńskich policjantów . Po kilku dniach na tym stanowisku przydzielono mu dowództwo nad całym 1 Dystryktem Duńskich Oddziałów SS w Kopenhadze, była to organizacja opiekująca się byłymi członkami SS na terenie Danii. Na tym stanowisku pozostał do 1 kwietnia 1945 roku, gdy powierzono mu dowództwo nad V Sekcją HIPO.

Po objęciu dowództwa Petersen mocno zaangażował się w zwalczanie duńskiego komunistycznego ruchu oporu, a w ostatnich chaotycznych dniach wojny robił co było w jego mocy, by zapobiedz wybuchowi komunistycznego powstania w Danii. Po wojnie twierdził nawet, że w tym czasie współpracował z nie-komunistycznym ruchem oporu, czego byli przywódcy ruchu się wyparli. 4 maja 1945 roku wojska niemieckie na terenie Danii skapitulowały, Tage Petersen wraz z 15 towarzyszami z HIPO zabarykadowali się w jednym z domów w miejscowości Asserbo, na wybrzeżu niedaleko Kopenhagi. Następnego dnia zostali niespodziewanie zaatakowani przez silnie uzbrojony oddział złożony z cywilów, dowodzonych przez podoficerów byłej armii duńskiej. Z rzezi która nastąpiła tego dnia tylko 4 członków HIPO pozostało przy życiu, jednym z nich był Tage Petersen.

Brutalnie pobity Petersen trafił do więzienia, gdzie spędził kilka miesięcy. Podczas procesu został potraktowany nie jako żołnierz, ale zbrodniarz wojenny, głównie przez jego kilkutygodniową służbę w HIPO pod koniec wojny. Tage Petersen został skazany na śmierć przez rozstrzelanie w 1948 roku, wyrok wykonano 10 maja 1949 roku .


Opracowanie i tłumaczenie: Krzysztof Hartung
Źródło: wybrane numery Siegrunen Magazine autorstwa Richarda Landwehra.


SRH Die Freiwilligen jest grupą apolityczną. Symbole znajdujące się na stronie nie odzwierciedlają poglądów członków Stowarzyszenia, ani nie mają służyć propagowaniu jakichkolwiek ideologii totalitarnych.

Wszystkie materiały umieszczone na stronie są własnością SRH Die Freiwilligen i nie mogą być wykorzystywane bez zgody Stowarzyszenia.

uwaga