SS-Standartenführer Martin Stange | Die Freiwilligen

SS-Standartenführer Martin Stange



Martin Stange urodził się 30 marca 1910 roku w Kilonii.

Wstąpił do SS w dniu 14 marca 1933 roku gdzie został przydzielony do 3 Kompanii, V Batalionu 20 SS-Standarte w Kilonii. Po ukończeniu szkolenia rekruckiego został mianowany w dniu 9 listopada 1933 roku na swój pierwszy stopień w SS, SS-Manna.

W kwietniu 1934 roku został skierowany na kurs oficerski do SS-Führerschule Bad Tölz.

W dniu 20 grudnia 1934 roku został awansowany do stopnia SS-Obertruppeführera, a po półrocznym okresie w dniu 20 kwietnia 1935 roku na SS-Untersturmführera.

Ożenił się 1 czerwca 1935 roku. Z tego związku miał dwie córki i syna.

Po ukończeniu szkolenia Stange przydzielono do 13 Kompanii SS-Standarte „Germania” w Monachium, gdzie służył pełniąc funkcję dowódcy plutonu. W dniu 1 kwietnia 1936 roku ponownie został skierowany do szkoły oficerskiej. Tym razem już nie jako uczeń, ale jako instruktor.

Trafił do SS-Junkerschule w Braunszwiku dowodzonej przez Paula Haussera, gdzie został mianowany dowódcą plutonu i instruktorem obsługi ciężkiej broni. Było to zapewne spowodowane faktem, że przechodził w tym okresie jakąś poważniejszą chorobę.

W SS-Junkerschule Brunszwik spędził prawie dwa lata, aż do początku kwietnia 1938 roku. Z czasem objął funkcję adiutanta dowódcy szkoły. W dniu 20 kwietnia 1938 roku (niektóre źródła prawdopodobnie podają błędną datę, 1936 rok) został awansowany do stopnia SS-Obersturmführera i skierowany z powrotem do SS-Standarte "Germania" jako dowódca plutonu w 15 Kompanii.

Gdy w dniu 1 lipca 1938 roku rozpoczęto formowanie w ramach SS-Standarte "Germania" plutonu wozów opancerzonych (Panzerspähzug), Stange otrzymał polecenie jego organizacji. Przez cały okres szkolenia służył w Szkole Kawalerii w Hanowerze, jako dowódca kompanii. Stange prowadził swój pluton pancerny, aż do momentu gdy to został zastąpiony przez SS-Obersturmführera Rudolfa Lehmanna w maju 1939 roku.

W tym czasie, od września do grudnia 1938 roku odbył indywidualne szkolenie w 116 Pułku Piechoty Wehrmachtu jako dowódca Kompanii Zapasowej, którą dowodził aż do swego powrotu z powrotem do SS.

Następnie pod koniec maja 1939 roku został przydzielony do pułku artylerii w SS-Verfügungstruppe.

W dniu 25 sierpnia 1939 roku został awansowany do stopnia SS-Hauptsturmführera. Na jednym ze zdjęć zamieszczonych w niniejszym artykule widać Martina Strange relaksującego się w mundurze oficerskim SS-Haupsturmführera z opaską dywizyjną na mankiecie noszącą trupią główkę.

Opaka ta była przypisana do SS-Totenkopfstandarte „Oberbayern”. Prawo jej noszenia posiadali tylko członkowie tej formacji. Część z nich później znalazła się na froncie właśnie w ramach Dywizji „Totenkopf”. Co prawda Stange nigdy nie służył w jednostkach SS-Totenkopfverbände (SS-TV) jednak opaska ta była bardzo lubiana i poszukiwana wśród weteranów Dywizji „Totenkopf”, nawet wśród tych, którzy nigdy nie służyli w tej jednostce. Dziś byśmy to określili słowami czy zwrotem „noszona dla lansu” mimo faktu, że nosili ją bezprawnie.

Podczas działań w Polsce, w czasie Kampanii Wrześniowej, pełnił funkcję dowódcy 6 Baterii swojego Pułku Artylerii SS.

W dniu 2 października 1939 roku za swe dokonania otrzymał Krzyż Żelazny II klasy. Gdy na początku października 1939 roku powstała Dywizja SS "Totenkopf", Stange wraz ze swoją jednostką i jej kadrą został włączony w skład tej dywizji. Od tego momentu (10 października 1939 roku) jego bateria została przemianowana na 7 Baterię. W dniu 25 lutego 1941 roku objął dowodzenie nad I Batalionem, Pułku Artylerii SS w Dywizji SS „Totenkopf”.

W czasie walk toczonych podczas Operacji „Barbarossa”, inwazji na ZSRR, Stange zdobył w dniu 12 lipca 1941 roku Krzyż Żelazny I klasy. Był lubiany i wysoko ceniony przez dowódcę pułku artylerii Hermanna Preissa, dzięki którego wstawiennictwu awansował w dniu 1 września 1941 roku do stopnia SS-Sturmbannführera.

10 grudnia 1941 roku otrzymał Odznakę Szturmową Piechoty, a 19 września 1942 roku został odznaczony Niemieckim Krzyżem w złocie.

Swą służbę w Dywizji SS „Totenkopf” pełnił do 15 stycznia 1943 roku. Wtedy to opuścił front zdając swą jednostkę w ręce SS-Hauptsturmführera Fritza Haasa. Następnie wrócił do SS-Junkerschule Bad Tölz gdzie ponownie został wykładowcą. W połowie czerwca 1943 roku objął dowództwo nad grupą nauczania.


W Bad Tölz, w dniu 9 listopada 1943 roku awansował do stopnia SS-Obersturmbannführera.

W dniu 16 lutego 1945 roku został mianowany dowódcą 16 Pułku Artylerii SS w 16 Dywizji Grenadierów Pancernych SS "Reichsführer SS". Funkcję tę pełnił do kwietnia 1945 roku, gdy to w dniu 12 kwietnia 1945 roku przejął stanowisko dowódcy 38 Dywizji Grenadierów SS "Niebelungen" po ustępującym SS-Brigadeführerze Carlu von Oberkamp-ie.

Dywizja ta powstała w końcowych dniach wojny. Jej trzon stanowili kadeci z ostatnich kursów w SS-Junkerschule Bad Tölz.

20 kwietnia 1945 roku otrzymał ostatni w swej karierze awans, do stopnia SS-Standartenführera.

W dniu 8 maja 1945 roku poddał się wojskom amerykańskim w południowych Niemczech.

Przez swoich przełożonych był uważany za odważnego i bardzo doświadczonego oficera artylerii, który w całej swojej karierze w SS-Junkerschule Bad Tölz przyczynił się do wykształcenia znacznej ilości dobrych oficerów Waffen-SS.

Martin Stange po wojnie wciąż utrzymywał kontakt ze swoimi towarzyszami broni należącymi do związków weteranów dywizji "Totenkopf" i "Reichsführer -SS". Był również członkiem Kameradenwerk Korps Steiner, gdzie regularnie uczęszczał na doroczne spotkanie aż do swojej śmierci.

Zmarł 16 października 2000 roku.



SRH Die Freiwilligen jest grupą apolityczną. Symbole znajdujące się na stronie nie odzwierciedlają poglądów członków Stowarzyszenia, ani nie mają służyć propagowaniu jakichkolwiek ideologii totalitarnych.

Wszystkie materiały umieszczone na stronie są własnością SRH Die Freiwilligen i nie mogą być wykorzystywane bez zgody Stowarzyszenia.

uwaga